یکی بود یکی نبود

                       زیر گنبدکبود

                                 یاسی با غنچه هاش

                                               کنج باغ نشسته بود

                                        گلچینای بی حیا

                    باغشو آتیش زدن

پشت در یه غنچه شو

                    بالگد چیده بودن

                                    دست باغبونشو

                                               با طناب بسته بودن

                                   چهل نفر نامرد هم

               یاسشو هی می زدن

به دل خسته اون

                  مونده این غم تا ابد

                                هرکی از راه می رسید

                                            یاسشو لگد می زد

               آسمان گل بوسه چین پای اوست

افتخار این علی زهرای اوست

                       فاطمه شیرازه جمع علیست

                                          فاطمه پروانه شمع علیست

                 سینه بی عشق زهرا برزخ است

چشم بی اشک به زهرا دوزخ است

                این سخن ازعاشقان یکدلیست

                                 هرکه زهراییست اجرش با علیست

 

بی بی جان خانم فاطمه زهرا هنگام ورود به بهشت ما را هم شفاعت کن....

در شب زنده داری هایتان من سروپا وتقصیر هم دعا کن....

التماس دعا.....