شهیدان گمنام

دردولی باشهیدان

میخوام بنویسم.نه نامه نیست.یه سیب سرخ.بوی شهدا رو میده.حس عجیبی

گرفتم.هربارکه به سراغتون میام در اقیانوس حرفهاتون غرق میشم ، دامن

مهرتون ناجی ام میشه.این چه سیب سرخی که به من دادید.چه بویی و چه

طعمی!هربارکه نگاهش میکنم،مثل یه سنجاقک سبک میشم.

تو مینویسی:((من درسنگرهستم،خانه محقر.سکون درهیجان شوروشهادت))

امامن چه اسیر یه جایی به اسم شهرشدم.پشت دیوارهای بلند.پای این آسمون

خراشهایی که دل رومیخراشند.به صورت سیلی میزنندوته گلوی آدم ، سرفه

سیاه می کارند.

تومینویسی:((امشب . پاس دارم . ساعت یک تاسه . چه شب با شکوهی))

و من ... آه ... هزار بارآه که امشب میخوام به شهربزنم.بیفتم به جون این

خیابون ها.بازبه دیوارهانگاه کنم .دیوارهاهنوزخالی ازعطرشهیدنشده اند.

اما شایدبعضی از تابلوهای تبلیغاتی خارجی روی اون ها روپوشانده است.

وکاش شهدابودیدکه من ذره ذره آب نمیشدم.شمابودیدومن پشت این چراغ

قرمزگناه روزها و ماهها معطل نمیشدم.

من هم مثل شما تنها هستم.مثل شماغریب،امانه از جنس شما،شما از جنس

قوهای سپیدبال بهشتی ومن از جنس آهن پاره های ماشینم.حالامن هم می

خوام به خدا برسم.می خوام مثل قلب شهیدان و مثل سینه شهدا...

((اللهم عجل لولیک الفرج))

آخرین خط وصایای دل من اینست

که به خاکم بسپارید کنار شهدا

سلام سلامی به گرمی اشکهای یتیمان وبه سردی دستان پینه بسته ی مادری که برای اینکه کودکان یتیمش غم به چهره نبینن هرزحمتی رامتحمل میشود.آری سلامی به گرمی خون شهدا خونی که ریخته شدتاما باخیالی راحت اکنون درخانه های خوداستراحت کنیم وجان وناموسمون درامان باشن خونی که اگر یه ذره قدرشوبدونیم غوغایی تو زندگی میکنه که یه سرش ناپیداست........

من نمیخواستم چندوقتی بیام نت اما این دل که تنگ شهدابشه دیگه نمیشه سروسامونش داد الا توسط خود شهدا وبایادشون هرچند من بی ارزش ترازاونم که شهداحتی نیم نگاهی به من بندازن اما اینارو برای دل  خودم مینویسم...ازته دلم ازته ته ته دل میخوام بگم شهدا کم آوردم به خدا کم آوردم کمک کنید کمکم کنید دارم فنامیشم خودتونو ازمن دریغ نکنید خواهش میکنم دریغ نکنید....دارم دیگه میبرم اگه  شماهم پیش خداواسطه نشین من بایدسرمو بذارم بمیرم بمیرم..

تورواون جنوبی که اومدم پیشتون خودتون کمکم کنید...مگه نمیگین زنده این ؟؟؟؟پس تنهام نذارین..خدایاتوبه واسطه ی اینامنو ببخش وکمکم کن....

یادتونه اومدم شلمچه پیشتون؟؟؟؟؟؟؟الحق که مهمون نوازید آب تودلم تکون نخرد یادتونه توشلمچه ؟

زیربارون؟زیارت عاشورامیخوندیم؟یادتونه بچه های خودتونو که چقدصداتون میکردن ؟مگه میشه آدم ناله های بچه هاشو یادش بره ؟تورو دل شکسته ی بچه هاتون که  تا آخرعمرمنتظریه تیکه استخونتونن منو کمک کنید

ای خدا ای خدا دارم میمیرم ازاین همه.............

دیگه خسته شدم....

کم آوردم واسه اولین بارتوزندگیم کم آوردم بگو چیکارکنم؟؟؟؟؟؟؟؟
شهدایاریم کنییییییییییییییییییییییییییییید...من قول دادم که ناامیدنشم اول ازکرم خدا بعدم ازکمک شمااااااااااااااااااااااااااااااا

کمکم کنید دلم گرفته.دلم ازاین دنیای پرازگناه گرفته دلم میخواد برم دادبزنم خدایا پس کی لحظه ی ظهور نزدیک میشه........

هرکی اینو خوندو مثل من دلش واسه رفتن ژیش شهدالک زد واسه این حقیرم دعاکنه

خداحافظ همین حالا......

خدایا ! آبروی مومنان را حفظ بفرما.....                                                   

خدایا ! به برکت زیارت عاشورای امام حسین (ع)ما را از گفتن و شنیدن غیبت و تهمت در حق برادران و خواهران مومن و دینی خود بازدار .......

خدایا ! ترس را از دل ما بیرون کن و صبر و استقامت را بر ما فرو ریز........

 

شهیدی وصیت کرده بود که : روی سنگ قبرم

بنویسید : " کربلایی " چون من از باطن خود به کربلای امام حسین (ع) رسیدم.

 

خدایا ! یاریمان کن که از باطن خود به کربلای امام حسین (ع) برسیم... انشاالله

 

یارب الحسین(ع) ، بحق الحسین (ع) ، اشف صدر الحسین (ع) بظهور الحجة (عج)

 

زمزمه هماهنگ :  هر زمان از شبانه روز که دلمان هوایی شد...

التماس دعا...

 

 

باعرض سلام خدمت همه ی دوستان

 

 

عزیزم .این ایام باسعادت را به همه ی

شماخواهران وبرادران گرامی تبریک عرض میکنم.

امیدوارم دراین ماه های پربرکت ومیمون مارا

ازدعای خیرتون محروم نکنید.راستش ازتمام کسانی

که دراین چندوقت به وب شهدا سرزدن ممنونم

وشرمنده ازاینکه من نتونستم بهشون سربزنم ...

متاسفانه من به خاطر رسیدن به یه سری ازمشکلات

زندگی مجبورم به مدت یک یادوسالی شماروترک

کنم ....فقط دعام کنید که بتونم کارهام روباموفقیت

انجام بدم....ازشماها میخوام که چراغ این وبو روشن

نگه داریدونذارید وبی که متعلق به شهداست

تنهاوخاموش بمونه...

ملتمس دعای شدید همه ی شماخوبان هستم....

به امیددیداری دوباره

یاعلی

خدانگهدار

دوستدارهمه ی شماعاشق بی نشان  (الهام)

 

 

لیله الرغائب

تصوير منتشر شده از بازديد مقام معظم رهبري از "كهف الشهداء" ولنجك در ليله الرغائب ماه رجب جاري، پس از انتشار در سايت‌ ساجد، در برخي پايگاه‌هاي اينترنتي عربي نيز با استقبال روبرو شده است.

زیارت کهف الشهدا از سوی مقام معظم رهبری

پايگاه اطلاع‌رساني "هجر" با اعلام اين خبر، گزارش داد: اين تصوير در ميان شيعيان برخي كشورها و سايت‌هاي اينترنتي عربي، مورد استقبال قرار گرفته است.
اين پايگاه مي‌افزايد: اين تصوير، آيت‌الله خامنه‌اي، رهبر معظم انقلاب را در حال خروج از اين غار پس از انجام اعمال عبادي ليله الرغائب نشان مي‌دهد.
اين گزارش حاكي است كه نام اين غار برگرفته از آيه شانزدهم سوره كهف است.

 

روز مادر مبارک

  

ولادت حضرت زهرا (س) و روز مادر مبارک باد

قلمم

 

واﮊه های خسته را

 

از نگاه تو می نویسند

 

شعرم

 

مهربانی را

 

از صدا ی توغرض می گیرد

 

مادرم

 

می بینم

 

اخم هایت به من می خندند

 

می شنوم

 

نفرین هایت مرا دعا می کنند

 

میدانم

 

اگر صدایت کنم

 

پاهایت

 

بهشت را تاب نمی آورند

 

له می کنند

 

و اگر صدایم کنی

 

آوایت

 

جهنم  را بهشت

 

آتش را مهربان می کند به من

 

مادرم

 

نمیدانم

 

کدام مکتب درس خواندی

 

که از نگاهم می خوانی

 

بزرگترین غم هایم را

 

و ناگفته از حفظی

 

بزرگترین رازهایم

 

راستی چند هزار شاعر

 

زندگی می کنند در دلت

 

که نگاهت می سرایند

 

این شعرهای بلند را؟

 

مادرم

 

میدانم

 

که قلم ها قصه ات

 

شعرها غصه ات

 

درک نمی توانند

 

لیک بدان که بی تو

 

نه شعری  که در دلم هست

 

اینقدر بلند میشد

 

و نه قلمی که در دستم

 

اینقدر کوچک

شهدا عاشقانه دوستتان داریم.....

بعد از شهدا ما چه كرديم ؟ ...

          

شلمچه عشق من

اينجا شلمچه است !

شلمچه و رمضان !

      شلمچه و كربلاي پنج !

            شلمچه و بيت المقدس هفت !

                    شلمچه و كانال ماهي !

                            شلمچه و دوعيجي !

                                   شلمچه و ميدان مين !

                                            شلمچه و نهر عرايض !
                                                  شلمچه و خاكريزهاي نوني !

                                                       شلمچه و سه راهي شهادت !

                                                           شلمچه و رد قناسه بين دو ابرو !

                                                                 شلمچه و سيم خاردار !

                                                             شلمچه و سنگر هاي كمين !

                                                        شلمچه و حاج حسين خرازي !

                                                 شلمچه و حاج احمد كاظمي !

                                          شلمچه و شهيـــدان شـاهـد !

                                   شلمچه و يك دنيا دلدادگي !

                              شلمچه و پرواز تا بي نهايت !

                     شلمچه و يك دنيا عاشقي !

              شلمچه و يك دنيا مظلوميت !

         شلمچه و گمـنـامـــي !

   شلمچه و بــوي كــربــلا !

شلمچه و سرهاي از تن جدا !

شلمچه و شلمچه و  شلمچه

اينجا شلمچه است

 

 

شهادت حضرت زهرا(ُس)

  سالروز شهادت  بزرگ  بانوی اسلام  حضرت فاطمه زهرا (س) الگوی همه زنان عالم در تمامی اعصار را به مسلمانان جهان بویژه ایرانیان مسلمان تسلیت عرض می نمائیم..

بر بانوي مطهرمان گريه مي کنيم
بران هميشه بهترمان گريه مي کنيم
با اين دو زمزمي که خداوند داده است
برآيه هاي کوثرمان گريه مي کنيم
بر روي بالهاي سپيد ملائکه
بر آن کبود پيکرمان گريه مي کنيم
کنجي نشسته ايم و کنار پيمبران
بر دختر پيمبرمان گريه مي کنيم
بر لاله هاي بستر او خيره ميشويم
بر آنچه آمده سرمان گريه مي کنيم
دير آمديم و حادثه او را زما گرفت
حالا کنار باورمان گريه مي کنيم
قبل از حساب ، صبح قيامت که مشود
اول براي مادرمان گريه مي کنيم

التماس دعا

    

     

سلام به تمامی شماعزیزان امیدوارم درسایه ی خداو وائمه زندگی کنید این ولادت باسعادت را به تمامی شماعزیزان تبریک میگم....مادرمن راهی زیارت بی بی حضرت زینب (س)میباشد اگه خواستید کامنت بذارید اونوقت منم اسماتونو تو یه کاغذ مینویسم میدم بندازن توضریح دختر وعزیز دل امام حسین(َع)وحسابی براتون دعا کنن پس منتظرکامنتهای عاشقانه تون هستم....حیف که طلبیده نشدم یعنی لیاقتش نبود همیشه خوبا گلچین میشن مارو چه به زیارت حضرت.....

التماس دعا

یاعلی

مزارشهدا

رفته بودم سفری سمت دیار شهدا

که طوافی بکنم گرد مزار شهدا 

به امیدی که دل خسته هوایی بخورد

متبرک شود از گرد و غبار شهدا

هر چه زد خنجر احساس به سرچشمه چشم

شرمگینم که نشد اشک نثار شهدا

خشکی چشم عطش خورده از آنجاست که من

آبیاری نشدم فصل بهار شهدا

چون نشد شمع که سوزد دل سنگم شب عشق

کاش می شد که شود سنگ مزار شهدا

آخرین خط وصایای دل من اینست

که به خاکم بسپارید کنار شهدا

مزارش بوی عطرمیدهد........

بسیجی شهید سید احمد پلارک

تاریخ ولادت – 7/2/1344

محل تولد – تهران  

تاریخ شهادت – 22/1/1366

محل شهادت – شلمچه

  

 

 

دستنوشته شهید سید احمد پلارک

 

بسم ا... الرحمن الرحیم

 

ستایش خدای را که ما را به دین خود هدایت نمود و اگر ما را هدایت نمی کردما هدایت نمی شدیم السلام علیک یا ثارا... ای چراغ هدایت و کشتی نجات ، ای رهبر آزادگان ، ای آموزگار شهادت بر حران ای که زنده کردی اسلام را با خونت و با خون انصار و اصحاب باوفایت ای که اسلام را تا ابد پایدار و بیمه کردید . ( یا حسین دخیلم ) آقا جانم وقتی که ما به جبهه می رویم به این نیت می رویم که انتقام آن سیلی که آن نامردان برروی مادر شیعیان زده برای انتقام آن بازوی ورم کرده میرویم برای گرفتن انتقام آن سینه  سوراخ شده می رویم . سخت است شنیدن این مصیبتها خدایا به ما نیرویی و توانی عنایت کن تا بتوانیم برای یاری دینت بکار ببندیم . خدایا به ما توفیق اطاعت و فرمانبرداری به این رهبر و انقلاب عنایت بفرما . خدایا توفیق شناخت خودت آنطور که شهداء شناختند به ما عطا فرما و شهداء را از ما راضی بفرما و ما را به آنها ملحق بفرما .

خدایا عملی ندارم که بخواهم به آن ببالم ، جز معصیت چیزی ندارم و ا... اگر تو کمک نمی کردی و تو یاریم نمی کردی به اینجا نمی آمدم و اگر تو ستارالعیوبی را بر می داشتی میدانم که هیچ کدام از مردم پیش من نمی آمدند ، هیچ بلکه از من فرار می کردند حتی پدر و مادرم . خدایا به کرمت و مهربانیت ببخش آن گناهانیکه مانع از رسیدن بنده به تو می شود . الهی العفو...

 

بر روی قبرم فقط و فقط بنویسید ( امام دوستت دارم و التماس دعا دارم ) که میدانم بر سر قبرم می آید.

 

ظهر عاشورا 24/6/1365

 

مجموعه عکس شهدای2

عید انه با شهدا

سایــه ی حــق...

     ســلام عشــق...

          سعــــــادت روح...

               ســــلامت تــــن...

                    سرمستیه بهار...

                          سکـــوت دعـــا...

                              سرور جــاودانــه...

نمیخوام در به در پیچ و خم این جاده شم...

واسه اتیش همه یه هیزم اماده شـــم... 

یا یه موجود کم و خالیه پر افاده شم...

وایسا دنیا وایسا دنیا من میخوام پیاده شم...

سالی دگر گذشت ز دیدار لیک من
مست نگاه چشم سیاه توام هنوز
تا بازگردی از سفر ای آرزوی دل
من همچنان نشسته به راه تو ام هنوز

آمده ایم با سبزی سفره هفت سین بر سر سفره مسجد مقدس جمکران این میعادگاه همیشگی عاشقان منتظر، تا سال جدید را با دعای سلامتی وجود مقدس و نازنین امام عصر و تعجیل در فرج ایشان شروع کنیم.

امیدواریم بتوانیم از منتظرین واقعی حضرت قرار بگیریم. آمین

هنوز صدای سربازان امام زمان (عج) که برای سرافرازی اسلام جان خویش را نثار کردند از مناطق جنگی جنوب به گوش می رسد که امام خویش را صدا می زنند از او یاری می طلبند، این خاک بوی شهیدانی را دارد که آمده بودند تا انتظار را معنی بخشند ...و اکنون پس از گذشت سال ها هنوز این خاک مقدس میعادگاه منتظران ظهور است که می آیند و هم نوا با شهدا امام عصر (عج) خویش را می خوانند.

سال نورابه همه ی شما دوستان عزیز تبریک میگم امیدوارم سالی مملوازبرکت ورحمت برای شما باشد

کربلای جبهه ها يادش بخير

جماعت یه دنیا فرقه بین دیدن وشنیدن                            برین از اونا بپرسین که شنیده ها رو دیدن

پندار ما این است که مانده ایم وشهدا رفته اند،اما حقیقت آن است که زمان مارا با خود برده است وشهدا مانده اند...(شهید آوینی) 

به این خاک مقدس که پا میگذارم شنیده هایم را دور میریزم اینجا دیگر مکان دیدن است .باید با چشم دل دید.چشم سر اینجا به دردت نمیخورد.شنیده ها از گوش آدم میگذرند ولی دیده ها از قلب آدم.

اینجا شلمچه است کربلای ایران

به شملچه که پا میگذارم حسی عجیب در درونم شعله ور میشود.صدای تیر وترکش،صدای هم همه ی رزمنده ها از داخل سنگر ها به گوش میرسد.تو گویی که اینجا آخر دنیا و اول بهشت است.اینجا اگه اهل دل باشی میتونی صدای بال فرشته ها رو به وضوح بشنوی.جلوتر که میرویم راوی مکانی رو که دوگنبد کوچیک از دور نمایان است نشانمان میدهد ومیگوید اینجا گمرک عراق است و نزدیک ترین نقطه به خاک عراق و حرم آقا امام حسین (ع). این را که میگوید بی اخیار بغضم میشکند،خودم را به پشت سیم های خاردار میرسانم وزیارت عاشورایی را که در خانه میخوانم از کیف در میاورم ودر این نزدیکترین فاصله زمینی به حرم آقا شروع به زمزمه میکنم.حیف که میگویند وقت تنگ است وباید برویم دوباره مثل همیشه بی نصیب می مانم...

      مکان:شلمچه

اینجا طلائیه است علقمه ایران

بعد از طی مسافتی از شلمچه به طلائیه میرسیم.اول یادمان تابلویی از آیات قرآن نصب است که خطاب به حضرت موسی (ع) میگوید کفشایت را خارج کن اینجا سرزمین مقدس طوی است.علت نصب این آیه را جویا میشوم ،می گویند در شروع عملیات تفحص تفالی به قرآن میزنند این آیه می آید.باورم نمیشود.آری این سزمین مقدس ترین مقد س هاست. با اینکه زمزمه هایی در مورد شیمیایی بودن خاک اینجا به گوش میرسد ولی تو معدود افرادی را میتوانی ببینی که کفش به پا دارند.حتما با خود میگویند مگر خون ما رنگین تر از آن شهیدی است که حتی پلاکی هم از او یافت نشد و جاوید الاثر است .از طلائیه چه میتوانم بگویم؟مگر وصف میشوداین سرزمین؟همین بس که حاج ابراهیم همت همین جا بی سر به سوی معبودش شتافت تا شرمنده مولایش نباشد همان طور که خودش میخواست.همین بس که حسین خرازی مانند مولایش ابو الفضل بی دست شد و سپس به دیدار یار رفت و همین بس که هنوزم که هنوز است مهدی باکری مفقود الاثر است.

                     مکان:ابتدای یادمان فکه

اینجا فکه است قطعه ای از بهشت

اینجا دیگر خود بهشت است. آرامشی دارد فکه بی مثال.در عین هم همه و صداهای مختلف سکوتی ژرف اینجا به پاست اینجا رمل ها(شنهای روان)با تو به آهستگی سخن میگوید. سخن از گوهر هایی که در دل خود پنهان دارند.سخن از شهیدی که گوشت وخون واستخوانش با او مخلوط شده است.وارد فکه که شدیم از بلند گو روایت فتح پخش میشد و آدم را به کلی به فضای دیگری میبرد ،آخر محل شهادت شهید آوینی همین جاست.انتهای یادمان فکه میرسیم به محل شهادت گردان حنظله.آه که چه هوایی و فضایی دارد اینجا.هیچ جای دیگر این حس را نداشته ام ونخواهم داشت.عراقی ها وقتی که گردان حنظه داخل کانال بودند و در حال برگشت به عقب دو سر کانال را میبندند و گردان حنظله در انتهای مظلومیت از گرسنگی وتشنگی به شهادت میرسند.دست نوشته ای که بعد ها از کانال یافت شد گویای این حقیقت است،شهیدی نوشته بود(( 5 روز است که این جا هستیم نه آب داریم نه غذا خدا میداند چه می شود...))آری خدا خواسته بود که شما به بهترین مقام ها برسید ونظر کنید به وجه الله.           

دست ما رو هم بگیرید...

مجموعه عکسهای شهدا

محو سخنان حاج همت بودیم که در صبحگاه لشگر با شور و هیجان و حرکات خاص سر و دستش مشغول سخنرانی بود. مثل همیشه آنقدر صحبت های حاجی گیرا بود که کسی به کار دیگری نپردازد. سکوت همه جا را فرا گرفته بود و صدا فقط صدای حاج همت بود و گاهی صدای صلوات بچه ها. تو همین اوضاع صدای پچ پچی توجه ها را به خود جلب کرد. صدای یکی از بسیجی های کم سن و سال لشگر بود که داشت با یکی از دوستاش صحبت می کرد.
فرمانده دسته هرچی به این بسیجی تذکر داد که ساکت شود و به صحبت های فرمانده لشگر گوش کند، توجهی نمی کرد. شیطنتش گل کرده بود و مثلاً می خواست نشان بدهد که بچه بسیجی از فرمانده لشگرش نمی ترسد.
خلاصه فرمانده دسته یک برخوردی با این بسیجی کرد.
سرو صداها کار خودش را کرد تا بالاخره حاج همت متوجه شد و صحبت هایش را قطع کرد و پرسید: «برادر! اون جا چه خبره؟ یک کم تحمل کنید زحمت رو کم می کنیم».
کسی از میان صفوف به طرف حاجی رفت و چیزی در گوشش گفت. حاجی سری تکان داد و رو به جمعیت کرد و خیلی محکم و قاطع گفت: «آن برادری که باهاش برخورد شده بیاد جلو.»
بسیجی کم سن و سال شروع کرد سلانه سلانه به سمت جایگاه حرکت کردن. حاجی صدایش را بلند تر کرد: «بدو برادر! بجنب»بسیجی جلوی جایگاه که رسید، حاجی محکم گفت: «بشمار سه پوتین هات را دربیار» و بعد شروع کرد به شمردن.بسیجی کمی جا خورد و سرش را به علامت تعجب به پهلو چرخاند. بعد پوتین اون بسیجی را گرفت وتوش اب ریخت بسیجی متحیر به حاج همت نگاه میکرد بعد حاج همت پوتین پرازاب را به دندان گرفت واب داخل اون رو نوشید.وگفت:فقط میخوام بدونید که همت خاک پای همه ی بسیجیهاست وبسیجی پس از این حرف همانطور متحیر نشسته بود.

شهدا شرمنده ایم باور کنید شهیدان جمله ای جز شرمندگی نداریمشهید هویزه علم الهدی شهید امیر حاج

عکس قبل از شهادت:امینی - (بیسیم چی لشکر 27 محمد رسول الله (ص)) - شهادت10/12/1365

     

                 

عکس بعد ازشهادت:

              

شهدا ما شرمنده ایم

عصر غربت شهدا:

عصر عصر غربت لاله هاست , اينجا كسي ديگر از شهيدان نمي گويد , از آنان كه تلاطمي هستند در اين دنياي سرد و سكوت ما بعد از شما هيچ نكرديم , چفيه هاتان را به دست فراموشي سپرديم و وصيت نامه هايتان را نخوانده رها كرديم . پلاكهايتان را كه تا ديروز نشاني از شما بود امروز گمنام مانده است . كسي ديگر به سراغ سربندهايتان نمي رود و ديگر كسي نيست كه در وصف گلهاي لاله شاعرانه ترين احساسش را بسرايد و بگويد : چرا آلاله آنقدر سرخ است چرا كسي نپرسيد مزار باكري كجاست و چرا شهيد محمدرضا در قبر خنديد چرا وقتي كه گفتيم : يك گردان كه همگي سربند يا حسين (ع ) بسته بودند شهيد شدند كسي تعجب نكرد
چرا وقتي گفتند : تني معبر عبور ديگران از ميدان مين شد شانه اي نلرزيد چرا هيچ كس نپرسيد : به كدامين گناه هفتاد پاسدار را در شهر پاوه سربريدند وقتي كه گفتيم بعد از پانزده سال پيكر شهيدي را سالم از زير خاك بيرون آوردند كسي تعجب نكرد
چرا كسي از حقوق آن كودكي كه در حلبچه شيميائي شد دفاع نكرد
ولي با نام حقوق بشر حق را پايمال كردند. چرا نمي دانيم شيميائي چيست و زخم شيميايي چقدر دردناك است شايد ما نيز از تاولهاي دستهايشان مي ترسيم كه روزي بتركد و ما نيز شيميائي شويم . شايد اگر رنج آنها را مي ديديم درك مي كرديم كه چطور ميشود يك عمر با درد زيست نميدانم كه چرا كسي نپرسيد چگونه خدا خرمشهر را آزاد كرد !!
اي شهيدان ما بعد از شما هيچ نكرديم . آن نداي يا حسين (ع ) كه ما را به كربلا نزديك و نزديكتر مي كرد ديگر بگوش نمي رسد. يادتان هست كه گفتيد سرخي خونمان را به سياهي چادرتان به امانت مي دهيم . ما امانت دار خوبي نبوديم و خونتان را فرش راه رهگذران كرديم . يادتان هست هنگامي كه گفتيد : رفتيم تا آسماني شويم و شما بمانيد و بگوئيد كه بر ياران خميني (ره ) چه گذشت . رفتيد ولي يادمان رفت كه حتي يادمانتان را در يك هفته برگزار كنيم . جايتان خالي اينجا عده اي فرهنگ شهادت را خشونت طلبي مي نامند و شهيد را خشونت طلب
وقتي حكايت شما را گفتيم فقط پچ پچي از سر تا سف سر دادند و رفتند تا صلح را در كتاب جنگ و صلح تولستوي جستجو كنند. رفتند تا با نام شهيد كيسه بدوزند ولي نفهميدند كه چطور بسيجيان همپاي امامشان جام زهر را نوشيدند و چقدر سخت بود.
ديگر كسي نيست تا قلب رهبر امت را شاد كند. عده اي مصلحت ديدند كه مقابل توهين به اسلام و شهيد سكوت كنند ولي ما مصلحت خويش را در خون رقم زديم . راست گفته اند : كه بهشت را به بها ميدهند نه به بهانه و ما عمري است كه بهانه بهشت را ميگيريم .
آري بسيجيان !! ميدانم كه از آن روزي كه تمام شهيدان را بدرقه كرديد و برگشتيد دلهايتان را در سنگرها جا گذاشتيد , ميدانم كه هنوز هم دلهايتان هواي خاكريزهاي جنوب را مي كند و مي دانم كه ديگر كسي از بسيج نمي گويد , ولي بدانيد كه تا شما هستيد ما مي توانيم از همت بشنويم و از خاطرات حسين خرازي لذت ببريم , تا شما هستيد ميدانم كه رهبر تنها نيست و تا شما هستيد تنها عشق , تنها ميداندار اين عرصه است . امروز كساني از شهيدان سخن مي گويند كه از ديدن فشنگ نيز واهمه دارند.
كساني دم از شهادت مي زنند كه با شنيدن صداي آژير تا كفشهايشان زرد مي شود ولي در ميدان عمل جز سكوت چيزي از آنها نمي بيني .
ما مانديم تا امروز از آنان بگوييم و فرياد برآوريم « ما از اين گردنه آسان نگذشتيم اي قوم » ما مانديم كه نه يك هفته بلكه سالهاي سال از آنان بگوييم . چرا كه خون آنان است كه مي تپد. و يادمان نرود كه اگر امروز در آسايش زندگي مي كنيم مديون آنانيم .
مديون حماسه هايي كه آنان آفريدند. يادمان نرود كه ما هنوز بايد جواب بدهيم كه « بعد از شهدا چه كرديم »

 

سردار شهید آقا مهدی زین الدین

گوشه اي از وصيتنامه سردار شهید آقا مهدی زین الدین:

 

 

 

 

 

 

 

 

سردار سرلشكر پاسدار شهيد مهدي زين‌الدين فرمانده لشكر علي بن ابيطالب(ع)

اولين شرط لازم براي پاسداري از اسلام، اعتقاد داشتن به امام حسين(ع) است. هيچ كس نمي‌تواند پاسداري از اسلام كند در حالي كه ايمان و يقين به اباعبدالله‌الحسين(ع) نداشته باشد. اگر امروز ما در صحنه‌هاي پيكار مي‌رزميم و اگر امروز ما پاسدار انقلابمان هستيم و اگر امروز پاسدار خون شهدا هستيم و اگر مشيت الهي بر اين قرار گرفته كه به دست شما رزمندگان و ملت ايران، اسلام در جهان پياده شود و زمينه ظهور حضرت امام زمان(عج) فراهم گردد، به واسطه عشق، علاقه و محبت به امام حسين(ع) است. من تكليف مي‌كنم شما «رزمندگان» را به وظيفه عمل كردن و حسين‌وار زندگي كردن. در زمان غيبت كبري به كسي «منتظر» گفته مي‌شود و كسي مي‌تواند زندگي كند كه منتظر باشد، منتظر شهادت، منتظر ظهور امام زمان(عج). خداوند امروز از ما همت، اراده و شهادت‌طلبي مي‌خواهد.

ويژگيهاي اخلاقي:

از خصوصيات بارز او شجاعت و شهامت بود. خط شكني شبهاي عمليات و جنگيدن با دشمن در روز و مقاومت در برابر سخت‌ترين پاتكها به خاطر اين روحيه بود. روحيه‌اي كه اساس و بنيان آن بر ايمان و اعتقاد به خدا استوار بود. مجاهدت دائمي او براي خدا بود و هيچگاه اثر خستگي روحي در وجودش ديده نمي‌شد. شهيد زين‌الدين در كنار تلاش بي‌وقفه‌اش، از مستحبات غافل نبود. اعقتاد داشت كه جبهه‌هاي نبرد، مكاني مقدس است و انسان دراين مكان، به خدا تقرب پيدا مي‌كند. هميشه به رزمندگان سفارش مي‌كرد كه به تزكيه نفس و جهاد اكبر بپردازند. او همواره سعي مي‌كرد كه با وضو باشد. به ديگران نيز تاكيد مي‌نمود كه هميشه با وضو باشند. به نماز اول وقت توجه بسيار داشت و با قرآن مجيد مانوس بود و به حفظ آيات آن مي‌پرداخت. به دليل اهميتي كه براي مسائل معنوي قايل بود نماز را به تاني و خلوص مخصوصي به پا مي‌داشت. فردي سراپا تسليم بود و توجه به دعا، نماز و جلسات مذهبي از همان دوران كودكي در زندگي مهدي متجلي بود.

دلتنگی

نمی دونم از کجا بگم ولی دلتنگم دلتنگ یه جایی؟؟؟ همون جایی که بهشته روی زمینه نمیدونم

 کدوم یکی از شما به اون بهشت پا گذاشتید آره کربلای ایران رو می گم...همون جایی که یه

عالمه عزیز داشت که همشون افتخار آفریدند و به معبود خودشون پیوستند.........آره شلمچه .....

... فکه..........هویزه..........دهلاویه........دوکوهه...............طلاییه..........رو میگم نمی دونم

 کدوم یکی از شما ها رفتید اونجا اما من برای اولین بار پارسال رفتم چه رفتنی هیچ وقت

 نمی شه حسای خوب رو توضیح داد واسه همین فقط می تونم بگم جای تک تک شما ها خالی

        بود و.......... آره گاهی اوقات دیگه کم میارم توی توضیح ایجور احساسات........

بعد اون سفر تا تونستم سعی کردم فراموش نکنم کجا رفتم و برای چی رفتم.می دونید حرفم چیه

دوباره بوی جنوب داره دیوونم می کنه دلتنگم خیلی دلتنگ از دوریش دارم می میرم ازتون می خوام

دعا کنید امسال من رو هم صدا کنن......................فقط همین.............التماس دعا

منم همون عاشقی که جا مونده ام از قافله

یاد امام و شهدا

اسم شلمچه كه مياد

چه سري چه رازيه

آني برافرخته ميشي

 

مثل شمع سوخته ميشي

مي گم اي پسرم

نمك نزن به زخم من

سرتا سر جبهه همش

نور تجلي خدا بود، به خدا

آخر دنيا بود به خدا

كربوبلا بود به خدا

حضرت زهراي بتول

 با اين كه ما نوكريشيم

مادر ما بود به خدا

اما ميون جبهه ها

شلمچه بيشتر از همه

گرفته بوي فاطمه

شبِ حمله هم همه بود

روي لبا زمزه بود

كي تو دلا واهمه بود

دعوا سر

سربند يا فاطمه بود

ذكر لبا وقتي كه يا زهرا مي شد

همه گره ها مون وا مي شد

ياد امام وشهدا دل ومي بره كربوبلا

اين رفيقم كه مي بيني

ميون دار هيأت ها بود

مسجدي بود

بي ريا بود

با صفا بود

با خدا بود

يه شب توي ميدون مين

آخر به آرزوش رسيد

تركشاي خمپاره ها هر دوتا  دستشو بريد

اين رفيقم كه مي بينيش

اهل نظر بود به خدا

مرغ سحر بود به خدا

مرد خطر بود به خدا

يه شب توي ميدون مين

ديدم بي سر بود به خدا

مرد خطر بود به خدا

اين رفيقم كه مي بيني

انيس ويار و ياورم

عزيزتر از برادرم

نور  دو چشمون ترم

وقت وداع آخرش

مي گفت بگو به مادرم

از خدا خواستم هميشه

كه بر نگرده پيكرم

اين رفيقم غلام رضا

نوحه خونه

روضه خونه

وقتي دل بابات مي گيره

شعراي اونو مي خونه

آخرش حاجتمو من مي گيرم

يه روزي از عشق تو مولا مي ميرم

قربون كبوتراي  حرمت

ياد امام وشهدا دل و مي بره كربو بلا.

التماس دعا

زندگینامه سردار شهید مهدی باکری

تولد و كودكی

 به سال 1333 ه.ش در شهرستان مياندوآب در يك خانواده مذهبي و باايمان متولد شد. در دوران كودكي، مادرش را – كه بانويي باايمان بود – از دست داد. تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در اروميه به پايان رسانيد و در دوره دبيرستان (همزمان با شهادت برادرش علي باكري به دست دژخيمان ساواك) وارد جريانات سياسي شد.

فعاليتهاي سياسي _ مذهبی

 پس از اخذ ديپلم با وجود آنكه از شهادت برادرش بسيار متاثر و متالم بود، به دانشگاه راه يافت و در رشته مهندسي مكانيك مشغول تحصيل شد. از ابتداي ورود به دانشگاه تبريز يكي از افراد مبارز اين دانشگاه بود. او برادرش حميد را نيز به همراه خود به اين شهر آورد.

شهيد باكري در طول فعاليتهاي سياسي خود (طبق اسناد محرمانه بدست آمده) از طرف سازمان امنيت آذربايجان شرقي (ساواك) تحت كنترل و مراقبت بود.

پس از مدتي حميد را براي برقراري ارتباط با ساير مبارزان، به خارج از كشور فرستاد تا در ارسال سلاح گرم براي مبارزين داخل كشور فعال شود.

شهيد مهدي باكري در دوره سربازي با تبعيت از اعلاميه حضرت امام خميني(ره) – در حالي كه در تهران افسر وظيفه بود – از پادگان فرار و به صورت مخفيانه زندگي كرد و فعاليتهاي گوناگوني را در جهت پيروزي انقلاب اسلامي نيز انجام داد.

نحوه شهادت

بعد از شهادت برادرش حميد و برخي از يارانش، روح در كالبد ناآرامش قرار نداشت و معلوم بود كه به زودي به جمع آنان خواهد پيوست. پانزده روز قبل از عمليات بدر به مشهد مقدس مشرف شد و با تضرع از آقاعلي‌بن موسي‌الرضا(ع) خواسته بود كه خداوند توفيق شهدت را نصيبش نمايد. سپس خدمت حضرت امام خميني(ره) و حضرت آيت‌الله خامنه‌اي رسيد و با گريه و اصرار و التماس درخواست كرد كه براي شهادتش دعا كنند.

اين فرمانده دلاور در عمليات بدر در تاريخ 25/11/63، به خاطر شرايط حساس عمليات، طبق معمول، به خطرناكترين صحنه‌هاي كارزار وارد شد و در حالي كه رزمندگان لشكر را در شرق دجله از نزديك هدايت مي كرد، تلاش مي‌نمود تا مواضع تصرف شده را در مقابل پاتكهاي دشمن تثبيت نمايد، كه در نبردي دليرانه، براثر اصابت تير مستقيم مزدوران عراقي، نداي حق را لبيك گفت و به لقاي معشوق نايل گرديد.

هنگامي كه پيكر مطهرش را از طريق آبهاي هورالعظيم انتقال مي‌دادند، قايق حامل پيكر وي، مورد هدف آرپي‌جي دشمن قرار گرفت و قطره ناب وجودش به دريا پيوست.

او با حبي عميق به اهل عصمت و طهارت(ع) و عشقي آتشين به اباعبدالله‌الحسين(ع) و كوله‌باري از تقوي و يك عمر مجاهدت في سبيل‌الله، از همرزمانش سبقت گرفت و به ديار دوست شتافت و در جنات عدن الهي به نعمات بيكران و غيرقابل احصاء دست يافت. شهيد باكري در مقابل نعمات الهي خود را شرمنده مي‌دانست و تنها به لطف و كرم عميم خداوند تبارك و تعالي اميدوار بود. در وصيتنامه‌اش اشاره كرده است كه: چه كنم كه تهيدستم، خدايا قبولم كن.

شهيد محلاتي از بين تمام خصلتهاي والاي شهيد به معرف او اشاره مي‌كند و در مراسم شهادت ايشان، راز و نياز عاشقانه وي را با معبود بيان مي‌كند و از زبان شهيد مي گويد:
خدايا تو چقدر دوست‌داشتني و پرستيدني هستي، هيهات كه نفهميدم. خون بايد مي‌شدي و در رگهايم جريان مي‌يافتي تا همه سلولهايم هم يارب يارب مي‌گفت.
اين بيان عارفانه بيانگر روح بلند و سرشار از خلوص آن شهيد والامقام است كه تنها در سايه خودسازي و سير و سلوك معنوي به آن دست يافته بود.

 

وصیت نامه شهید مهندس مهدی باکری

 

يا الله،‌يا محمد،يا علي،‌يا فاطمه زهرا،‌يا حسن،يا حسين،‌يا مهدي (عج) وتو اي ولي مان يا روح الله و شما اي پيروان صادق شهيدان.
خدايا چگونه وصيت نامه بنويسم در حالي كه سراپا گناه و معصيت و نافرماني ام. گرچه از رحمت و بخشش تو نااميد نيستم ولي ترسم از اين است كه نيامرزيده از دنيا بروم. مي ترسم رفتنم خالص نباشد و پذيرفته درگاهت نشوم. يا رب العفو، خدايا نميرم در حالي از ما راضي نباشي. اي واي كه سيه روز خواهم بود.خدايا چقدر دوست داشتني و پرستيدني هستي! هيهات كه نفهميدم. يا ابا عبدالله شفاعت! آه چقدر لذت بخش است انسان آماده باشد براي ديدار ربش ، و چه كنم كه تهيدستم،خدايا تو قبولم كن.
سلام بر روح خدا، نجات دهنده ما از عصر حاضر، عصر ظلم وستم، عصر كفر و الحاد،‌عصر مظلوميت اسلام وپيروان واقعي اش. عزيزانم شبانه روز بايد شكرگزار خدا باشيم كه سرباز راستين صادق اين نعمت شويم و بايد خطر وسوسه هاي دروني ودنيا فريبي را شناخته و بر حذر باشيم كه صدق نيت وخلوص در عمل ،تنها چاره ساز است.
اي عاشقان اباعبدالله بايستي شهادت را در آغوش گرفت،گونه ها بايستي از شوقش سرخ شود و ضربان قلب تندتر بزند. بايستي محتواي فرامين امام را درك و عمل نمائيم تا بلكه قدري از تكليف خود را در شكر گزاري بجا آورده باشيم.

وصيت به مادرم وخواهران و برادرانم و اهل فاميل بدانيد اسلام تنها راه نجات و سعادت

ماست،هميشه بياد خدا باشيد و فرامين خدا را عمل كنيد،‌پشتيبان و از ته قلب مقلد امام باشيد،‌اهميّت زياد به دعاها و مجالس ياد اباعبدالله و شهدا بدهيد كه راه سعادت و توشه آخرت است. همواره تربيت حسيني و زينبي بيابيد و رسالت آنها را رسالت خود بدانيد وفرزندان خود را نيز همانگونه تربيت كنيد تا سربازاني با ايمان و عاشق شهادت و علمداراني صالح وارث حضرت ابولفضل براي اسلام ببار آيند. از همه كساني كه از من رنجيده اند و حقي بر گردن من دارند طلب بخشش دارم و اميد دارم خداوند مرا با گناهان بسيار بيامرزد.

                                                         خدايا مرا پاكيزه بپذير
                                                               مهدي باكري

اتل متل یه بابا٬دلیر و زار و بیمار٬اتل متل یه مادر ٬یه مادر فداکار

اتل متل بچه ها٬که اونارو دوست دارن٬آخه غیر اون دوتا٬هیچ کسی رو ندارن

مامان بابارو می خواد٬بابا عاشق اونه٬به غیر بعضی وقتا٬بابا چه مهربونه

وقتی که از درد سر٬دست می ذاره رو گیجگاش٬اون بابای مهربون...

غیرخدا و مادر٬هیچ کسی رو نداره٬اون وقتی که باباجون ٬موجی میشه دوباره

دویدم و دویدم٬سر کوچه رسیدم٬بند دلم پاره شد٬از اون چیزی که دیدم

بابام میون کوچه٬افتاده بود رو زمین٬مامان هوار می زد٬شوهرمو بگیرین

مامان با شیون و داد٬می زد توی صورتش٬قسم می داد بابارو٬به فاطمه به جدش

تورو خدا مرتضی٬ زشته میون کوچه٬بچه داره می بینه٬تورو به جون بچه

بابارو کردن دوره٬بچه های محله٬بابا یه هو دوید و زد تو دیوار باکله

هی تند وتند سرش رو٬بابا می زد تو دیوار٬قسم می داد حاجی رو٬حاجی گوشی رو بردار

نعره های باباجون٬پیچید یه هو توگوشم٬الو الو کربلا٬جواب بده به گوشم

مامان دوید و از پشت ٬ گرفت سر بابارو٬بابا با گریه می گفت٬کشتند بچه هارو

بعد مامانو هولش داد٬خودش خوابید رو زمین٬گفت مواظب باشین٬خمپاره زد بخوابین

الو الو کربلا٬پس نخودا چی شدن؟کمک میخوایم حاجی جون٬بچه ها قیچی شدن

توسینه وسرش زد٬ هی سرشو تکون داد٬رو به تماشاچیا ٬چشماشو بست و جون داد

بعضی تماشاکردن٬بعضی فقط خندیدن٬اونایی که ازبابام٬فقط امروزو دیدن

بالا رفتیم ماسته٬پایین اومدیم دوغه٬مرگ و معاد و عقبی٬کی میگه که دروغه؟

                                                                                                                 سپهر

به نام الله

دانشگاه شهادت دانشجو مي پذيرد

داوطلبان مي توانند با در دست داشتن شناسنامه گمنامي و کارنامه قبولي

 در خدمت خالصانه به اسلام و دو قطعه عکس از سيماي ايمان اخلاص

 به خيمه ثاره الله واقع در خيابان رسول الله مراجعه فرمايند

زمان ثبت نام :هرشب از نيمه شب تا طلوع فجر

مهلت ثبت نام : تا آخرين لحظات هجرت

بعد از شهدا

  

اونجا رفتن روي مين كه دنيا رو رها كني /درد بي درمون دنيا دوستي رو رها كني

اونجا زير برف و بارون توي سنگراي سرد/اينجا ويلا و تجمل رو دلا نشونده درد

يكي محزون يكي خندون شيوه ي اونا نبود/اين طريق نبوي و سيره ي مولا نبود

در ازاي پاره ي دلي كه جبهه داده بود/خونه ي خشتي سزتي مادر شهيد نبود

اين وصيت نامه ي بت شكن خمين نبود/روي بوم خونه ها جز پرچم حسين نبود

يا بااااااااا صاااااااااااااااااااااااااالح پس كي ميايي؟

كوچه هاي شهر ما بي روضه و دعا نبود/جاي هر خون شهيد تو مجلسا گناه بنود

رهبر غريب ما اون روزا دلگيييير نبود/صورت شبيه ماهش اينقدر پير نبود

رد پاي شهداااا تو زندگيا گم شده/شيوه ي عصر جهالت شيوه ي مردم شده

يا با صاااااااااااااااااااااااااااااااااااااالح پس كي ميايي؟

آقا جون دستم بگير رنگ جماعت نباشم/ديگه از جدت حسين دارم خجالت مي كشم

حالا كه اومده مردي كه رفيق شهداس/بچه ي جبهه و جنگ و با صفا و با خداس

اومدم آشتي كنم با تو به والله آقا جون/رو تو برنگردون از من جون زهرا آقا جون

بس كه بد سر زده از من ديگه دلخسته شدم/به سرم هر چي بياد حقمه والله آقا جون

آقا من تو رو قسم مي دم به يك مرد غريب/هموني كشته شد كنار دريا آقا جون

هموني كه يه روزي خيمه هاشو آتيش زدن/دخترش آواره شد ميون صحرا آقا جون

مددي كن كه شبيهه شدا پاك بشم/ذكر يا بن العسكري بكيرم و خااااك بشم

يا اباااااااااااااصااااااااااااااااااااااااااااااااااالح پس كي مياااااييي؟

 

ننه حشمت مادري است در روستايي همين نزديکي خود مان، آبسرد. از ميدان نوبنياد تهران کمتر از ساعتي راه است. ننه حشمت به قول اهالي روستاي" گرم آبسرد" ( از توابع منطقه دماوند) مادري عقل باخته است که دو پسرش را فداي اين آب و خاک کرده است؛ يکي شهيد و ديگري جانباز اعصاب و روان. اکنون ننه حشمت و پسر جانبازش در هواي سرد زمستاني اين روزها که آب آشاميدني روستا هم يخ زده، در شرايط بسيار نامطلوبي زندگي مي کنند؛ فضاي سختي که حتي ديگر پول هم آنها رو خوشحال نمي کند... . سختي زندگي اين مادر بسان مادران همه ما، غم فراواني است که برايمان به ارمغان مي آورد. اين گزارش تصويري را عکاس جاويد نيکپور ديروز، جمعه از اين روستا فرستاده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 « نماز در کلام امير مومنان علي عليه السلام»

وصف نماز را بايد از کسي شنيد که خود به راستي اقامه کننده آن بود . کسي که نماز با تک تک سلولهاي مبارکش عجين شده و آن را با  تمام وجود برپا مي نمود .

 

ذره ذره خاک مدينه ، مکه ، کوفه هر جايي که ايشان قدم نهاده است ، گواه راز و نيازها و نمازهاي حقيقي آن بزرگوار است . هنوز پژواک نواي دلنشين مناجات امام علي (ع) در جان هستي طنين انداز است . پس گوش جان به فرموده هاي آن امام همام مي سپاريم ، تا آداب قيام به نماز را که ستون دين است ، فرا گرفته و عامل به آن باشيمحالا بر خواسته ام!
چه ها می بينم؟
چه دنيايی است!چه زمينی چه آسمانی....!
ديگر زمينی نيست و همه آسمان است !
هستی سردری است آبی رنگ ! ملکوت فرود آمده است ! ماورا پرده بر انداخته است! آسمان بهشت بر چشمهای مجذوب من به لبخند بوسه می زند. آسمان های عرش خدا در قطره گرم اشک من غوطه می خورد ....
چه آسمانهايی !
به پهنای عدم ! به جلال خدا! به گرمای عشق! به روشنايی اميد ! به بلندی شرف! به زلالی خلوص! به آشنايی انس به پاکی شکوه زيبا و مهربان دوست داشتن...!
چه می گويم؟
کلمات تنبل و عاجز و آلوده را کجا می برم؟ خاموش شويد ای کلمات ! از چه سخن می گو ييد؟
و من اکنون در آستانه دنيايی ايستاده ام که در برابرم آنچه از آن دنياي خورشيد و خاک و زندگی به چشمم می آ يد سکوت است و بس....

دردو دل با آقا

خسته ام منو نگاه کن آقاجون

                                حاجتم و روا کن آقاجون

من كيم بخوام تورو صداکنم

                                توبيامنو صداکن آقاجون

توکه آبروداری پيش خدا

خسته ام منو نگاه کن آقاجون

                                حاجتم و روا کن آقاجون

من كيم بخوام تورو صداکنم

                                توبيامنو صداکن آقاجون

توکه آبروداری پيش خدا

                          فکری هم به حال ما کن آقاجون

توعزيزعای وفاطمه ای

                          يه شبی منو دعا کن آقاجون

عشقم و صفام و مديون توام

                             توبيا بازهم وفاکن آقاجون

توبگو خدا منوردم مکن

                            مارو بااوآشنا کن آقاجون

                          فکری هم به حال ما کن آقاجون

توعزيزعای وفاطمه ای

                          يه شبی منو دعا کن آقاجون

عشقم و صفام و مديون توام

                             توبيا بازهم وفاکن آقاجون

توبگو خدا منوردم مکن

                            مارو بااوآشنا کن آقاجون

آقا جان

بخشي ازپيام رهبر معظم انقلاب بمناسبت روز تجليل از شهدا و ايثارگران دوران دفاع مقدس :

 دشمنان اسلام براي اينکه پرچم برافراشته ي حکومت اسلامي را درهم بپيچند و اين نشانه ي اميد آفرين را از برابر چشم ملّتهاي مسلمان دور کنند، به تهاجم نظامي متوسل شدند و رژيم بعثي فاسد و گمراه را با تجهيزي همه جانبه به جنگ ملّت مؤمن و شجاع ايران فرستادند. مجاهدت اين ملّت بزرگ که دفاعي غيورانه از اسلام و جمهوري اسلامي بود و اسلام و امت اسلامي را سرافراز کرد، از ايمان به ارزش شهادت و منزلت شهيد، مايه گرفت و شوق فداکاري با اين معرفت روشن، در دلهاي رزمندگان و خانواده هاشان، پديد آمد. برخي به اين مقام والا رسيدند، و برخي در انتظار آنان، جسم و جان خود را به ميدان آوردند، فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر ... و چنين شد که مجاهدت بي نظير ملّت ايران الگوئي شد براي همه ي امت اسلامي که رمز عزت و استقلال و سعادت را که همان جهاد فداکارانه است، در عمل به همه نشان داد.شهيدان نقاط مشعشع در اين صفحه ي درخشان اند که مانند ستاره ي راهنما، راه را به همه نشان مي دهند. رحمت و صلوات خدا بر آنان باد.